Regresja między wcieleniami LBL

W języku regresji LBL jest to etap doświadczenia po zakończeniu jednej historii życia, a przed kolejnym wcieleniem. Uczestnicy opisują go na różne sposoby: jako przestrzeń światła, spotkanie z bliskimi duszami, rozmowę z przewodnictwem, miejsce nauki albo stan szerszego rozumienia. Obrazy i kolejność nie muszą być takie same u każdej osoby.

Prowadzący nie odczytuje za uczestnika znaczenia tych doświadczeń. Pomaga rozwijać to, co pojawia się naturalnie, zadawać pytania przygotowane przed spotkaniem i utrzymać kontakt z najważniejszymi wątkami. Dzięki temu sesja ma własny kierunek, ale nie zamienia się w odgrywanie gotowego scenariusza.

LBL może być przeżywane duchowo, a jednocześnie opisywane zwykłym językiem. Najbardziej użyteczne pytanie po sesji nie brzmi „czy zobaczyłem wszystko poprawnie?”, lecz „co z tego doświadczenia jest ważne dla mojego życia teraz?”.

Integracja zaczyna się od zapisania tego, co było najważniejsze, zanim szczegóły się rozproszą. Nie trzeba od razu wyjaśniać każdego symbolu. Część znaczeń staje się czytelna dopiero po kilku dniach, gdy emocje opadną i doświadczenie spotka się z codziennymi sytuacjami.

Warto dać sobie spokojny wieczór, zadbać o sen i unikać gwałtownych decyzji podejmowanych pod wpływem intensywnego przeżycia. Pomocny może być przewodnik o integracji po sesji regresji.